Nu bestellen

Korte inhoud van dit boek:

De mooie dagen van mijn jeugd is een uniek document: het dagboek van een Joods meisje uit Transsylvanië, dat ze bijhield in Auschwitz en andere concentratiekampen. Het is geen verslag dat later is opgeschreven, en evenmin zijn het memoires. Het laat zien dat zelfs verschrikkingen hun dagelijkse dimensies hebben.

In die macabere, verwrongen wereld waarin de jonge Ana Novac lacht en huilt, honger lijdt en eet, moet ze bevatten wat het betekent om te sterven of te overleven.
Toch is het vreemd, griezelig, begrijpelijk en verwarrend tegelijk hoezeer het bezit van papier en een stompje potlood en uiteindelijk het schrijven zélf de inhoud worden van haar leven.
Ik schrijf, dus ik besta.

In een soort spookachtige afleveringen duiken mensen op, om zonder een spoor achter te laten weer verdwijnen. Slechts één persoon vindt het belangrijk dat hij in het dagboek wordt genoemd, één persoon die haar dagboek wil afpakken, maar dan vraagt om een positieve vermelding: de commandant.

‘Als je geen tranen meer hebt om te wenen, blijft slechts het lachen over.‘ - Ana Novac

Over de auteur(s):

Ana Novac (geboren in 1929 in Transsylvanië - Roemenië) werd in 1944 op 14-jarige leeftijd gedeporteerd naar Auschwitz. Daarna werd ze van kamp naar kamp getransporteerd en was ze getuige van de bevrijding in mei 1945. Ana Novac woont in Parijs, naar periodes in Boekarest en Berlijn te hebben geleefd.

De pers over boek ‘De mooie dagen van mijn jeugd‘

‘De mooie dagen van mijn jeugd toont het dubbele gezicht van de mensheid: ontstellend boosaardig en verrassend vriendelijk. Ana Novac vertelt ons over het lachen in de hel en de banaliteit van de dood, en hoe literatuur je helpt om te overleven.‘
Deutschlandradio

‘Dit boek moet in één adem genoemd worden met Imre Kertész, Primo Levi, en Ruth Klüger.‘
Werner Renz, historicus en holocaustexpert

‘Dit boek is van onschatbare waarde. Haar aantekeningen leggen over de levenden en de stervenden vast wat mist in Anne Franks dagboek. Waar haar notities eindigen, beginnen dien van Ana Novac.‘
Jüdische Zeitung

‘Dit boek is van onschatbare waarde.‘
Jüdische Zeitung

‘Ana Novacs aantekeningen behoren tot de belangrijkste literaire verslagen van de concentratiekampervaring.‘
Neue Zürcher Zeitung Online

‘Ana Novac heeft het onvoorstelbare bereikt: als veertien-, vijftienjarig meisje hield ze in de concentratiekampen een dagboek bij. Haar nu bewerkte en opnieuw gepubliceerde aantekeningen raken aan een taboe: het Joodse meisje schrijft met inktzwarte humor over de horror van de Holocaust - en weigert ferm een "Auschwitz-machine" te zijn. Voor Ana Novac zijn humor en ironie een wapenuitrusting tegen de barbarij geworden. "Heb je gelachen?"was haar eerste vraag aan haar Duitse vertaler.‘
Spiegel Online