Nu bestellen

Korte inhoud van dit boek:

Het Imperium Romanum was het belangrijkste rijk van de antieke wereld. Het strekte zich uit van Engeland in het westen tot aan Mesopotanië in het oosten. In de geschiedenis heeft het zijn sporen nagelaten tot in onze tijd. Dit rijk bracht Jaap ter Haar op indrukwekkende wijze tot leven.

Onder Augustus gaat het Romeinse rijk een nieuwe periode in: de republiek wordt een keizerrijk. Dit betekende het einde van de tijd van de strenge burgerdeugden, waarin persoonsverheerlijking als een groot kwaad gold.
De keizer en de cultus die daar omheen groeide, gaven aan Rome een geheel nieuwe luister.
De cultuur bloeide als nooit tevoren en de macht van de Romeinen bereikte een hoogtepunt, mede door het grote organisatietalent van hun keizers.
Er was echter ook een keerzijde met slechte keizers, corruptie en ook het geestelijk verval.
Hoe dit ook zij, de geschiedenis van dit rijk tijdens de eerste eeuwen na Christus levert ook nu nog een fascinerend verhaal op.

Over de auteur(s):

Jacob Everard ter Haar (geboren op 25 maart 1922 te Hilversum, overleden op 26 februari 1998 te Laren) was een Nederlands historicus en schrijver van kinder-, geschiedenis- en mythologische boeken.
Na de Tweede Wereldoorlog werd hij oorlogscorrespondent in Indonesië. Nadat hij voor de militaire dienst was afgekeurd ging hij voor de Wereldomroep werken.
Jaap ter Haar begon uit liefhebberij met het schrijven van verhaaltjes. Dit bleek in de smaak te vallen en al snel ging hij over tot het schrijven van hoorspelen (voor de radio) en boeken. Velen van de oudere generatie zullen zich nog de avonturen van ‘Saskia en Jeroen‘ en ‘Ernstjan en Snabbeltje‘ herinneren, wat te horen was op de vrije woensdagmiddag, net voor het schoolwedstrijdprogramma Jeugdland van de NCRV radio.
Vanaf 1952 legde Jaap ter Haar zich volledig toe op het schrijven van boeken. Hierbij haalde hij een hoge productie; in twintig jaar schrijft hij meer dan tachtig forse boeken.
Na het afronden van de vierdelige serie ‘Geschiedenis van de Lage Landen‘ tegen het eind van de jaren zeventig liep zijn productie terug en ging hij zich meer wijden aan het schilderen.