Nu bestellen

Korte inhoud van dit boek:

"Van over de hele wereld hebben lezers van Mijn vrijheid mij enorm gesteund en geïnspireerd. Maar ze hebben me ook een aantal vragen gesteld die ik niet in dat boek heb behandeld. Ze vroegen naar de rest van mijn familie. Ze vroegen naar de ervaring van andere moslimvrouwen. Keer op keer werd me de vraag gesteld: Hoe typerend was jouw ervaring? In hoeverre ben jij representatief? Nomade beantwoordt die vraag. Het boek gaat niet alleen over mijn leven als zwerver in het Westen. Het gaat ook over het leven van de vele immigranten die naar het Westen komen; de filosofische en heel reële problemen van mensen, met name vrouwen, die in een hermetisch gesloten traditionele moslimcultuur leven, binnen een volstrekt open cultuur. Het gaat over hoe islamitische idealen botsen met Westerse idealen. Het gaat over de botsing van beschavingen die ikzelf en miljoenen anderen hebben doorgemaakt en nog steeds doormaken."

In Nomade gaat Ayaan Hirsi Ali verder waar ze in Mijn vrijheid was gebleven. Ze laat de waan achter zich dat ze een thuis heeft gevonden in Nederland, en trekt naar Amerika, opnieuw een nomade.
Onderwijl beschrijft ze haar wortels en haar ontworteling, haar jeugd en familie. Ze vertelt schokkende en ontroerende verhalen over haar moeder en grootmoeder, broer en halfzusjes, neven en nichten, en mannen en vrouwen voor wie zij tolkte in Nederland.
Aan de hand van die verhalen signaleert ze drie aspecten die verantwoordelijk zijn voor de botsing van islam met het Westen: seks, geld en geweld. Ze roept westerse feministen, humanisten en christenen op zich te verenigen teneinde het lot van moslimvrouwen te verbeteren en de radicalisering onder jongeren te bestrijden. Ze draagt suggesties aan voor verbetering van de integratie, voor de bevrijding van moslimvrouwen en ter bestrijding van de radicalisering.

Nomade is een hecht betoog en tegelijk een meeslepend verhaal, geschreven met passie en met een flinke dosis wrange humor. Ayaan Hirsi Ali neemt de lezer mee op een spannende tijdreis, van de archaïsche tijden van een clancultuur naar onze huidige tijd en de moderne, liberale samenlevingen in het Westen, waarin zij de achtergronden beschrijft en oplossingen zoekt voor een van de grootste problemen van onze tijd: de botsing tussen de westerse samenlevingen en de islam.

Over de auteur(s):

Ayaan Hirsi Ali (geboren op 13 november 1969 te Mogadishu, Somalië als Ayaan Hirsi Magan) komt uit een islamitische familie uit de Darodstam in Somalië. Haar vader, Hirsi Magan Isse, was een geleerde en tegenstander van dictator Muhammad Siad Barre. Hij woonde steeds in het buitenland (in Italië, de Verenigde Staten en Engeland), was tegen vrouwenbesnijdenis die in de Darodstam een traditie is.
Toen Ayaan Hirsi Ali zes jaar was, vluchtte het gezin naar Saoedi-Arabië. Een jaar later verhuisde het gezin naar Ethiopië en vier jaar daarna naar Kenia. In Kenia, waar ze elf jaar zou blijven, ging Ayaan Hirsi Ali naar de Engelstalige Nairobi Muslim Girls‘ Secondary School. Ze kreeg op deze Engels-georiënteerde school korte tijd les van ‘mevrouw Aziza‘, een gastdocente, die er naar Hirsi Ali‘s zeggen radicaal-islamitische denkbeelden op nahield. In deze tijd droeg ze een hijab (een lange hoofddoek).
In 1992 vond er in Somalië een humanitaire crisis plaats. Ongeveer een half miljoen Somaliërs kwam om van de honger. Diverse groepen bestreden elkaar in een hevige burgeroorlog, en circa twee miljoen Somaliërs verbleven in vluchtelingenkampen in de buurlanden. Nederland was zich bewust van de situatie en nam, bijna standaard, iedereen op die rechtstreeks van Somalië naar Nederland kwam. Van die gelegenheid maakte Ayaan Hirsi Ali op 23 jarige leeftijd gebruik.
In dat jaar had haar familie een huwelijk gearrangeerd met een verre neef uit Canada. Naar eigen zeggen was ze niet aanwezig bij de islamitische bruiloft. Zowel haar aanwezigheid, als haar handtekening waren niet nodig voor de islamitische huwelijksceremonie. Desondanks waren er familieleden die verklaarden dat ze wel aanwezig was tijdens de ceremonie. Het was de bedoeling dat Ayaan Hirsi Ali vanuit Kenia naar haar echtgenoot in Canada zou reizen, maar ze moest in Duitsland haar papieren in orde maken, en verbleef enige tijd in Düsseldorf bij familie. Ze was naar eigen zeggen van plan naar het Verenigd Koninkrijk te reizen, omdat zij de Engelse taal beheerste. Ze besloot echter, eenmaal in Nederland aangekomen, daar politiek asiel aan te vragen.
In Nederland zei Hirsi Ali, in antwoord op vragen van de Directie Vreemdelingenzaken dat ze rechtstreeks uit het rampgebied afkomstig was. Om te voorkomen dat haar gegevens gecontroleerd zouden worden, gaf ze een ander geboortejaar op (1967 i.p.v. 1969) en veranderde de Somalische haar naam van Ayaan Hirsi Magan in Ayaan Hirsi Ali. In 1995 werd ze genaturaliseerd.
Ayaan Hirsi Ali verklaarde later dat zij haar identiteit had veranderd uit angst dat zij door haar echtgenoot of wraakzuchtige familieleden kon worden opgespoord.
Ayaan Hirsi Ali woonde vervolgens enige tijd in Lunteren in het asielzoekerscentrum, waarna ze bij familie uit Somalië introk. In Nederland leerde zij eerst Nederlands. Omdat Ayaan Hirsi Ali vanwege haar vooropleiding geen toegang kreeg tot de universiteit, schreef ze zich in aan de Hogeschool de Horst in Driebergen. Na een jaar kon ze overstappen en ging politicologie studeren aan de Rijksuniversiteit Leiden. Ze werkte van 1995 tot 2001 van tijd tot tijd als tolk/vertaler in Amsterdam, vooral als tolk bij asiel- en verblijfsvergunningzaken bij de vreemdelingenpolitie. In deze tijd had de Somalische ook kritiek op de werkwijze van de vreemdelingenpolitie. Zij vond dat vooral laaggeschoolde asielzoekers werden teruggestuurd, terwijl hoger opgeleiden mochten blijven.
Ayaan Hirsi Ali kwam in 2002 in het nieuws door haar felle kritiek op bepaalde elementen in de islamitische cultuur, en door haar overstap van de PvdA naar de VVD, waar ze op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen kwam. De VVD was, zo bleek later, op de hoogte van het feit dat ze haar vluchtverhaal had verzonnen. Desondanks verklaarde partijprominent Neelie Kroes later dat Hirsi Ali in haar jeugd "vijf burgeroorlogen" had meegemaakt.

In 2004 maakte Ayaan Hirsi Ali samen met Theo van Gogh de korte low-budgetfilm Submission (Onderwerping). De film handelt over de positie van vrouwen binnen de islam. Ayaan Hirsi Ali schreef het script en deed de voice-over. In islamitische kring werd de film in het algemeen negatief ontvangen. Van Gogh werd hierop eveneens door militante extremistische moslims met de dood bedreigd en op 2 november 2004 ook daadwerkelijk vermoord. De moordenaar van Theo van Gogh liet op diens lichaam een aan Hirsi Ali gerichte brief achter, waarin zij opnieuw werd bedreigd.

De pers over boek ‘Nomade‘

‘Wij raden iedereen aan dit boek te lezen.‘
Paul Witteman

‘Haar verhaal is gelardeerd met beschrijvingen over haar jeugd en familie. Aan de hand van eigen ervaringen laat ze zien hoe ingewikkeld het is voor moslimmigranten, met name de vrouwen, om in een hermetisch gesloten cultuur te leven, binnen de open westerse cultuur. Haar analyses van de misstanden in de islam zijn vanouds messcherp, met soms een hilarische maar dodelijke ondertoon.‘
Volkskrant Magazine

‘Het pleidooi van Ayaan Hirsi Ali is het opmerkelijke slot van een spannend boek dat ik, net als het eerste deel van haar autobiografie, in één ruk heb uitgelezen.‘
HP/De Tijd

‘Ook nieuw, ontroerend en mooi geschreven is de weerslag van de laatste gesprekken tussen Ayaan Hirsi Ali en haar stervende vader, Hirsi Magan Isse, met wie het contact jaren verbroken was geweest.‘
De Volkskrant

‘Waar Geert Wilders blijft steken in oneliners, komt de nog immer bedreigde ex-moslima met onderbouwing, gestoeld op kennis en ervaring.‘
Elsevier

‘Ook de relatie met haar alleenstaande moeder is gebrouilleerd. Ayaan Hirsi Ali geeft toe dat ze kampt met sluimerende schuldgevoelens, namelijk haar plicht om haar ouders te dienen en te gehoorzamen. Ze geeft goed aan hoe moeilijk het is voor heel wat vrouwen om zich los te rukken uit de verstikkende traditionele regels waarin ze zijn opgevoed. Ze voeren innerlijk een permanente strijd tussen loyaliteit tegenover hun ouders en clan enerzijds, en hun persoonlijke zoektocht naar geluk anderzijds. Heel openhartig schrijft ze dat ze wel begrijpt waarom veel van haar lotgenoten toch vasthouden aan hun religie, namelijk als een vorm van bescherming waarbij anderen voor hen bepalen wat goed of slecht is of ´de mogelijkheid om even niet te hoeven nadenken. [...] De mooiste en meest emotionele tekst is een brief aan haar grootmoeder waarin ze het traditionele denken van de stamcultuur plaatst tegenover de kracht van de open samenleving. [...] Ayaan keert zich in deze kwestie in twee cruciale zinnen frontaal tegen extreemrechtse politici die haar zouden willen recupereren voor hun bedenkelijke agenda´s. ´Ik ben geen voorstander van immigranten en hun kinderen het land uit te zetten, zoals sommige populistische politici beweren. Ik beveel westerse samenlevingen ook niet aan hun grenzen te sluiten of helemaal te stoppen met sociale voorzieningen´, schrijft ze. Beter is het om arme migranten aan te moedigen ´nieuwe opvattingen en zienswijzen te leren die hen in staat zullen stellen armoede achter zich te laten.‘
Liberales

‘Ze beschrijft indringend en in beeldrijke taal de lotgevallen van haarzelf, als dochter van de vooraanstaande Somalische Magan-clan, die van haar vader, haar moeder, haar zus, haar halfzus, haar broer, haar neven en nichten en vooral niet te vergeten, die van haar grootmoeder.‘
Trouw

‘De verhalen geven een prachtig beeld van het harde leven van een Somalische nomadenfamilie, waarbij alles wordt bepaald door traditie, de krachten van djinns (geesten) en voorouders.‘
NRC Handelsblad

‘Persoonlijke passages erg mooi.‘
Femke Halsema

‘Het verhaal van Ayaan Hirsi Ali geeft haar passie en drang naar vrijheid weer. Ze vertelt in haar boek niet alleen hoe zij steeds als een ´nomade´ haar plek probeert te vinden en steeds weer aanloopt tegen deze cultuurverschillen, als lezer komt u steeds meer te weten over haar jeugd en familie. Het boek is naast haar meeslepende verhaal ook vooral een betoog waarin ze oplossingen aandraagt voor de botsing tussen deze culturen en zet dit in tegelijkertijd in perspectief door een beeld te schetsen van deze problemen door geschiedenis heen.‘
Libelle website